Mijn zoon is op zoek naar woonruimte. Eigenlijk wil hij huren, maar aangezien de huurmarkt momenteel behoorlijk op zijn gat ligt, zijn we voor nu op zoek naar een koophuisje. En dan moet er een hypotheek komen. Dus moet hij naar de bank en hangt hij met enige regelmaat aan de telefoon: “ Ja maar mam, wat ze nu weer van me willen…!”

En dan volgt er een verhaal over een document dat hij moet aanleveren, iets wat op een bepaalde manier ingevuld moet worden of informatie die hij al lang heeft aangeleverd, maar die toch nog een keer ergens anders vandaan moet komen.

Ik herken zijn frustratie maar al te goed, want ik heb zelf ook nogal moeite met regels waarvan ik het nut niet zie. Als je mij kunt uitleggen waarom iets nodig is, wil ik best een eind met je meegaan. Maar iets doen omdat het nou eenmaal zo moet, terwijl ik ondertussen allerlei redenen zie waarom het helemaal nergens op slaat, vind ik een stuk ingewikkelder.

En volgens mij is dat voor veel hoogbegaafden herkenbaar.

We zijn vaak behoorlijk autonoom, willen zelf nadenken en nemen niet automatisch iets aan omdat iemand heeft bedacht dat het zo hoort. Tel daarbij op dat we snel denken, verbanden leggen en soms al drie stappen verder zijn voordat iemand anders bij stap twee is aangekomen, en je hebt een prima recept voor frustratie over procedures en regeltjes.

Want waarom moet ik door die hoepel springen als ik ook gewoon om die hoepel heen kan lopen? Of eronderdoor. Of, nog beter, waarom hangt die hoepel daar eigenlijk?

Dat zijn natuurlijk precies de vragen waar die arme bankmedewerker niet op zit te wachten. Die wil gewoon dat je formulier B invult, vakje 7 aankruist en het juiste bewijsstuk meestuurt. Zodat hij/zij/die gewoon lekker om 17 uur weer naar huis kan.

Ik laat mijn zoon dus nog even door mopperen over de onzin van het geheel en uiteindelijk zeg ik toch maar wat ik zelf ook regelmatig tegen mezelf moet zeggen: “Ik weet het schat. Het slaat nergens op. Maar je wil toch echt niet weer thuis komen wonen, dus je moet toch echt door die hoepel heen!”

Want soms is dat de enige weg naar waar je wilt zijn. En proberen uit te leggen waarom die hoepel daar eigenlijk helemaal niet zou moeten hangen zorgt ervoor dat je weer thuis bij je ouders zit. En dat willen we zeker niet .